1985-1986 Galatasaray otobüsünün arka 5'lisi
İsmail Demiriz, Ahmet Ceyhan, Raşit Çetiner, Adnan Esen, Halil İbrahim Akçay
1985-1986 Galatasaray otobüsünün arka 5'lisi
29 Mart 2025 Cumartesi
27 Mart 2025 Perşembe
Milli Takım 1959
Milli Takım 1959
10 Mayıs 1959 tarihinde İnönü Stadı’nda oynanan özel maçta Hollanda ile golsüz berabere kalan A Milli Takım. Bu tarihte Ay-yıldızlı ekibin teknik direktörlüğünü İtalyan Leandro Remondini yapıyordu.
Soldan sağa
Ayaktakiler: Metin Oktay (Galatasaray), Özcan Arkoç (Fenerbahçe), Hilmi Kiremitçi (Vefa), Mustafa Ertan (Muhafızgücü), İsmail Kurt (Galatasaray), Can Bartu (Fenerbahçe), Lefter Küçükandonyadis (Fenerbahçe).
Oturanlar: Mustafa Güven (Fenerbahçe), Basri Dirimlili (Fenerbahçe), Ahmet Berman (Beşiktaş), Naci Erdem (Fenerbahçe).
Psikoloğa Giden Bir Adam fıkrası
Psikoloğa Giden Bir Adam;
''Geceleri uyuyamıyorum efendim’’ demiş...
Sürekli yatağın altında biri var gibi geliyor, yatağın altına girip orda uyumayı deniyorum...
Bu defa da yatağın üstünde biri var gibi geliyor..!
Adamı dikkatle dinleyen psikolog; ''Hallederiz bu saplantıyı’’ Demiş...
Bana haftada iki kere geleceksin.
''6 Aylık bir tedavi sonunda sizi iyileştireceğimi umuyorum.’’
Peki her viziteye ne kadar ödeyecem?
Her vizite 200 TL,
Buna göre 6 Ayda 9600 TL ödeyeceksin...
Adam peki deyip gitmiş, gidiş o gidiş!
Psikolog;
''Bir kaç ay sonra adama sokakta rastlamış...’’
Ne oldu hastalığınız diye sormuş?
10 TL ye hallettim!
Psikolog şaşkın bir ifadeyle;
Nasıl oldu diye sormuş?
Adam;
Sizden çıktıktan sonra, ilerde ki kafeye oturdum.
Çay söyleyip kara kara düşünürken; yan masada bir amca gördüm...
Ona uzun uzun hastalığımı anlattım!
''Karyolanın bacaklarını kes dedi...’’
- Kestim!
Mesele halloldu..
26 Mart 2025 Çarşamba
Kars Gazetesi
 |
| Kars Gazetesi |
Mehmet Ali Arslan Yayınları bünyesinde yayın yapan Karsın ilk internet gazetesi olan Kars Gazetesi yeni web sayfasına taşındı okumak için tıklayın
Gazetenin yeni internet adresi
Ardahan Gazetesi
 |
| Ardahan Gazetesi |
Mehmet Ali Arslan Yayınları bünyesinde yayın yapan Ardahanın ilk internet gazetesi olan Ardahan Gazetesi yeni web sayfasına taşındı okumak için tıklayın
Gazetenin yeni internet adresi
22 Mart 2025 Cumartesi
İPSİZ DEVE
İPSİZ DEVE
Güneş batmak üzereydi ve kervan geceyi çölde geçirmek için hazırlandı. Develerin başındaki çocuk rehbere yaklaşıp: "Efendim bir sorunumuz var" dedi. Toplam 20 deve var ama benim sadece 19 tane ipim var.
Rehber, genç adamı rahatlatmak istedi: Merak etmeyin, develer pek akıllı değildir. Serbest olana yaklaşın ve onu bağlıyormuş gibi yapın. Sanki boynuna ve bacaklarına gerçekten bir ip geçirmişsiniz gibi ve orada sabit kalacağını göreceksiniz.
Çocuk, onun tavsiyesine uydu ve ertesi sabah kervan tekrar yola çıktığında, develerin hepsi tek sıra halinde ilerlemeye başladı, biri hariç.
Çocuk: Efendim, bu sabah yürümek istemeyen hayvanlardan biri var.
Rehber sordu: İpsiz kalan mı? Devam et ve çözüyormuş gibi yap, yoksa hala bağlı olduğunu düşünecek. Rehber, bu yüzden yürümek istemediğini açıkladı. Hemen ardından deve, çözüldüğüne inanarak yürümeye başladı...
Aynı şey birçok insanın başına gelir, onlar ipsiz bağlanmış develerdir, çünkü sınırları gerçekler değil, kendi zihinlerimiz ve inançlarımız belirler.
Cenk Cengiz
21 Mart 2025 Cuma
Mike Tyson İki Hırsıza Asla Unutamayacakları Bir Ders Verdi
1991'de Mike Tyson İki Hırsıza Asla Unutamayacakları Bir Ders Verdi:
1991'de Mike Tyson, New York'ta bir sokakta yürürken kaldırımda oturan ve soğuktan titreyen yaşlı bir evsiz adam gördü. Tyson tereddüt etmeden cebine uzandı ve ona biraz para uzattı. Yaşlı adamın gözleri minnettarlıkla doldu.
Ancak Tyson gitmek üzere arkasını döndüğünde, yakınlarda gizlenen iki adam koşarak gelip yaşlı adamın elinden parayı kapmaya çalıştı.
Tyson döndü ve göz açıp kapayıncaya kadar, BOOM! BOOM! İmza yumruklarından ikisi, hırsız adaylarını canlarını kurtarmak için çırpınmaya sevk etti. Üçüncü bir tane olup olmadığını görmek için etrafta durmadılar.
Tyson daha sonra eğildi, parayı aldı ve yaşlı adama geri verdi. Sert ama nazik bir sesle, ""Bugün kimse senin olanı alamaz."" dedi.
Ringin dışında bile, Iron Mike hala yenilmemişti.
17 Mart 2025 Pazartesi
ORDULU YAZAR BİROL ÖZTÜRK YAREN’İ KALEME ALDI
ORDULU YAZAR BİROL ÖZTÜRK YAREN’İ KALEME ALDI
BALIKÇI VE YAREN
Leylekler yirmi ila otuz yıl arası ömür sürermiş, hatta bu kimi cinslerde kırk yıla kadar varabiliyormuş…
Deme öyle “çok yaşayan yüze kadar yaşıyor, topraklar başıma” diye…
Leyleğin ömrü kadar güzel ve anlamlı olsun ömrümüz… Anlamını ve güzelini de düşün biraz, her şeyi yazdırma…
Balıkçı Ahmet “Yaren” vermiş kayığının adını, yazmış da böğrüne doğru “YAREN” diye.
Yaren, tam on dört yıldır yoldaş olmuş balıkçıya ve her sene aynı günlerde gelip konuyor kayının burnuna. Yaren, bağrı ak, gagası bebe pembesi, kanatları az kara, mucize gibi bir leylek… Yaren; dost, yakın, arkadaş, yoldaş, candaş…
Balıkçıya desen ki “anlat Yaren’i” ayırt edici hiçbir özelliğini bilmiyor, ifade edemiyor ama Yaren onu, o Yaren’i hissediyor.
Hissetmek!
Hissederek bilmek ve yoldaş, candaş olmak! Ulan, nasıl da unutmuşuz o hissi!
Teşekkürler hayat!
Teşekkürler Balıkçı!
Teşekkürler Yaren!
Yeşillere ve allara, uzaklara ve yakınlara, sevdaya ve sevgiye, iyiliğe ve merhamete, bahara ve yaza, cemreye ve çiçeğe, toprağa ve suya, rüzgâra ve dalgaya, bir kılıçbalığının hikâyesine, şiire ve gazele, öyküye ve bahara… Nice nicelerine feyz olasın “Balıkçı ve Yaren”!
Ey hayat!
Bize masmavi bir gökyüzü borçlusun, bu kadar muazzam ve imkansız hikâyeler yarattığımız için…
5 Mart 2025 Çarşamba
küflü peynir ve Kanuni Sultan Süleyman
Kanuni Sultan Süleyman sefere çıkmadan önce, saray hekimlerine askerlerin seferde iken salgın hastalıklardan hasta olmamaları için ne yapmak gerektiğini sorardı.
Hekimler ise , kuvvetli bir ilaçtan bahsettiler .
Sultanın da hoşuna giden bu ilaç penisilin ilaç idi.
Hemen saray aşçılarına ferman gönderilir ve askerlere her öğün, küflü peynir verilmesi söylenirdi.
Evet , yanlış duymadınız... atalarımızın, dedelerimizin , toprak altın da muhafaza ederek küp içinde muhafaza ettikleri , küflü peynir koruyucu aşıdır.
Içinde ki probiyotik bakteriler , bağırsak florasını kuvvetlendirir ve iç organların ömrünü uzatır.
O zaman şartlarında bir sefer yaklaşık 2 sene sürerdi.
Asker 6 ay yürüyerek gider ve 6 ay yürüyerek geri dönerdi..tozun toprağın havaya kalktığı, tuvalet ve banyo ihtiyacının zor karşılandığı bu sağlıksız şartlar altında , düşman askerleri telef olurdu. Salgın hastalıktan toplu asker ölümleri olurdu.
Ancak Osmanlı askerleri bu salgından etkilenmez , basit bir grip gibi atlatırlardı ..
Sebebi ise sefere çıkmadan önce yemeye başladıkları küflü gömme peynirdi ...
Ne güzel bir ilaç, ne güzel bir gıda..
Içinde ne prospektüsü var , ne de son kullanma ve üretim tarihi var ..
Herkes bu aşıyı evinde kolaylıkla üretebilir.
Herkesin evinde bulunur ..
Vücudumuzda ki hastalıkların sebebinin %70 bağırsak florasının bozulması ile olduğunu hepimiz biliriz...
Bağırsak da ki faydalı bakterileri :
Küflü peynir
Kefir
Ekşi Maya
Ev yapımı yoğurt ile çoğaltabiliriz.
Bizi savaş meydanın da yenemeyen düşmanlarımız, gıdalarımızı değiştirerek yenmeye çalışıyor..
7 den 70'e hasta bir millet olduk ..
Tekrar eski sağlığımıza kavuşabilmemiz için köylülerden doğal gıda üretmelerini talep etmeliyiz ..
Avm 'de Bir fincan çaya 15 tl ödeyip , pazarda ki köylünün ürünü için pazarlık yapmamalıyız..
Domates yetiştirmeyen bir kişi domatesin zahmetini bilmez ... saksılarda tarihi eser gibi seveceğimize , köylüyü bireysel olarak teşvik ve onore etmeliyiz ..
Doğal yiyecek bulduğunuz da asla pazarlık yapmayın..
Ahir zaman da yapacağımız en güzel yatırım salih amel ve gerçek gıdadır...
Gerçek peynir bulunca altın bulmuş gibi sevinin ve hemen alıp yiyin ...
Ortokdoks tıbbi penisilin iğneyi 1940 da bulunca, altın bulmuş gibi sevinmiş garibim ...
Bizim şanlı ecdadımız 400 yıl önce bulmuş ve uygulamıştır.
Eskiye dair , atalarımız her ne yemiş ise , bizde onları yiyelim.
2 Mart 2025 Pazar
İstanbulspor 1968 1969.
Yalçın Saner: "İstanbulspor’un fazla parası yoktu. Hep onun bunun yardımıyla ayakta kalıyordu. İdarecilerin desteğiyle, biz sporcuların kanaatkârlığıyla iş gidiyordu. Öyle fazla parayla, pulla ilişkimiz yoktu. Çok büyük bir ruhumuz vardı, İstanbulspor ruhu. Hiçbir takımda bir daha öyle ruh olacağını düşünmüyorum. Ve müthiş bir özveriyle oynuyorduk o takım için hiç para pul düşünmeden. Kaynaşmış bir kulüptük, birbirini sayan, seven. Pirim hiç konuşmazdık ne alacağız diye. Çok, çok güzel bir kulüptü İstanbulspor, hâlâ da çok güzel bir kulüp bence.”
İstanbul spor 1968-69.
Soldan sağa ayaktakiler: Bülent Buda, Yalçın Saner, Ömer Ünal, Alpaslan Eratlı, Mete Bozkurt, Koço Kasapoğlu.
Oturanlar: Ahmet Gündoğdu, Cemil Turan, Türker Gülsoy, Zorbay Kalkan, Celal Sivrioğlu.
1 Mart 2025 Cumartesi
Karadeniz’in özgün renklerinden, kadim halklarından biri: Hemşinliler
Karadeniz’in özgün renklerinden, kadim halklarından biri: Hemşinliler
Mustafa Kara
Sık anlatılan bir hikayedir; hani Ermenistan’dan turistlerin yolu Hemşin’e düşmüş. Ermenice konuştuklarını duyan Hemşinli bir amca atılmış; “Siz neden bizim dili konuşuyorsunuz?” “Amca biz Ermenice konuşuyoruz”denince de; “Vay be; elin Ermenisi bile bizim dili öğrenmiş. Ne büyük kültürümüz, ne büyük dilimiz var” diye övüne övüne gitmiş yoluna…
Türkiye’de sayıları 200 bine yaklaşan Hemşinlilerin hikayesi biraz da böyle bir hikaye. Sadece Hemşin’de yaşayanları değil, bir halkı tanımlar Hemşinliler sözü. Kestirmeden söyleyelim; Ermeni kökenli bir halkı. Hemşin ilçesi dışında Türkiye’nin farklı şehirlerinde, Rusya, Gürcistan, Ermenistan gibi ülkelerde yaşarlar. Çoğunluğu Müslümandır ve Ermenilerden bu yönleriyle ayrılırlar. Hemşin adının kökeni Prens Hamam’dan geldiği söylenir; onun kurduğu başkent Hamameşen, zaman içinde Hemşin adını alır. Milattan Sonra 8. yüzyılda bölgede prenslik kuran Hemşinlilerin, Ararat ve Ani kentlerinden bölgeye geldiği düşünülür.
Bugün Doğu Hemşinliler Hopa ve Borçka ilçelerinde; Batı Hemşinliler ise Hemşin ve Çamlıhemşin ile Fındıklı, Çayeli, Pazar, Ardeşen ve İkizdere’nin yüksek kesimlerinde yaşar. Doğu Hemşinliler “Hemşotsi” dedikleri Batı Ermenicesi konuşurlar; Batı Hemşinlilerin ise anadilleri Türkçeye dönüşmüş Ermenilerdir.
Osmanlı’nın bölgedeki hakimiyeti 15. yüzyıldan itibaren başlasa da, diğer Doğu Karadeniz halkları gibi Hemşinlilerin Müslüman oluşu da 18. yüzyılı bulur. Bu dönemde Hıristiyan kalmayı seçen Hemşinliler, Ordu, Trabzon, Giresun gibi şehirlere yerleştirilir. 1915’ten sonra ise bu toprakları terk edip, Rusya’ya göç ederler. Bugün Kuzey Hemşinlileri denilen Hıristiyan halk 1915’te göç edenlerdir. Anadilleri Hemşince olan bu halk, Ortodokstur.
Bugün Rusya topraklarında yaşayan Hıristiyan Hemşinliler bugün kendilerini daha çok geldikleri kentler ile tarif ediyor. Samsun’dan gidenler Caniktsi, Ordu’dan gidenler Ordutsi, Hemşin’den gidenler Hamşentsi diyorlar. Bu tanımı kullanırken de, kendilerini örneğin Sivaslı ya da Yozgatlı bir Ermeni’den farklı görmüyorlar. Hemşinli kavramını daha çok bir yer adı olarak düşünseler de, kültürel alışveriş giderek Hemşin Ermeniliğini bir kimlik olarak görünür ve anlaşılır kılıyor.
Hemşinlilerin, Müslüman kimliği edinmeleri “kimlik meselesi”nin çetrefilleşmesinin kaynağı. Osmanlı’nın milletler sisteminin dine dayalı oluşu, yüzyıllar boyu pek çok karmaşanın da kaynağı. Karaman Türklerini Ortodokslar diye Rum sayan Osmanlı; elbette Müslümanlaşmış Ermenileri de “ümmet”ten sayarak bir anlamda Türkleştiriyordu. Cumhuriyet dönemi “tek millet” politikası da Türklük algısını güçlendirdi. Ermeni ulus kimliği ile Ermeni Apostolik Kilisesi’nin tarihsel olarak iç içe geçmişliği de bunu pekiştiren bir tarihsel gerçek. Bugün ister Türkçe konuşsun, ister Ermenice konuşsun Hemşinlilerin kimlik sorununun da bir çırpıda çözülmesini beklemek çok zor.
Türkiye’deki Hemşinliler, Müslümanlaştırılmış olsalar da, geçmişten gelen inanç sistemlerini özgün biçimde korumaya da çabalamışlar. Tarihçiler, Müslüman olan Hemşinlilerin bile geçen yüzyıla kadar Hemşinlilerin çocuklarını vaftiz ettiklerini yazıyor. Dini yönü kalmasa da, İsa’nın suretinin değişimini simgeleyen Vartavar Festivali otlaklarda hala kutlanıyor. Geçen yüzyıla kadar Karadeniz’in Müslümanlaşmış diğer halkları gibi “Hangi millettensiniz?” sorusuna, “İslam’ım” diye yanıt vermeyi yeğliyorlardı.
Hemşinlilerin, Hıristiyanlık öncesi inançlarının bazılarının Ermeni Apostolik Kilisesi formları ile birleşip sürdüğünü söylemek mümkün. Özellikle kutsal sayılan “su” ile ilgili inançlar ve ritüeller eski zamanlara dayanıyor. Vartavar ile İsa Mesih’in Suret Değiştirmesi ve İzzet Yortusu birleştirilerek kutlayan Hemşinliler, bu kutlamaya Su Panayırı da diyorlar. Su şakaları yapılan bu geleneksel ritüelin kökeninin taa Nuh Tufanı’na kadar uzandığı söyleniyor. Vartavar Şenlikleri bir dönem Hıristiyanlık ile birleşmiş; ancak Müslümanlık sonrası dini kimlikten tamamen soyutlanarak varlığını sürdürmüş. Sadece Doğu Hemşinlileri değil; anadili Türkçe’ye dönüşmüş olan Batı Hemşinlileri de, Vartavar ve Hodoç gibi Ermeni şenliklerini bugün de sürdürüyorlar.
Hemşinlilerin geleneksel inançları arasında duaların da ayrı bir yeri var. Tek tanrılı dinlerin dualarından farklı eski zaman dualarına Hemşinli kültürü içinde rastlanıyor. Pagan dinleri gibi doğaya atfedilen duaların iyileştirici olduğuna inanılıyor. Örneğin uykusuzluk ve iştah sorunları yaşayan birinin bu derdi “korku”ya bağlanarak, Hemşince “korku duası” okunuyor. Duayı okuyan okuduğu kişiye yaklaşırken yazmayı topluyor ve sonra yazmayı kişinin göğsünün dört köşesine değdiriyor. Dua bitince de yazmayı yere atıp, bir kez daha duayı okuyor.
Hemşin kültüründe hem korku duasının farklı örneklerine, hem de Pagan felsefesini çağrıştıran çok farklı dualara rastlamak mümkün. Hıristiyanlık ve Müslümanlık gibi tek tanrılı dinlerde yer alamayacak nitelikteki bu duaların kökleri kadim zamanlara uzanıyor. Şimdi yaşadıkları bölgeye göç ile gelen ve geldiklerinde Hıristiyan olan Hemşinlilerin kadim geçmişinden bugüne ulaşabilen az sayıdaki izler bunlar. Aynı zamanda, Hemşinlilerin Ermeni halkıyla bağlarının iddiaların aksine Hıristiyanlıktan çok çok önceye uzandığının kanıtları…
Ermeni ulus kimliği unutulsa bile, Ermenice dili yaşadığından, Hemşinliler Ermeni kökenli olup Müslüman olan tek halk özelliği taşıyor. Bugün anadili Ermenice olan Hemşinlilerin çoğunun bile kendisini Türk olarak tanımladığını, Ermeni kökenli denmesinden rahatsız olduğunu belirtmek gerekir. Elbette, “Biz Ermeni değiliz” cümlesini Ermenice kurmaları da ayrı bir ironisi olsa gerek. Yine de, Doğu Hemşin’de anadili Türkçe olan Hemşinliler bile eski kültürün izlerini taşır, örneğin kendinden olmayan Rizelileri “Horumi” olarak niteler. Ve asla ve asla ilçeleri Rize’ye bağlı olsa bile “Rizeliyiz” demezler. Komşu halk Lazlar da Hemşinlilere “Armeni” diyorlar.
Hemşinliler geleneksel olarak yaylacılığa dayalı hayvancılıkla uğraşırlar, ama Osmanlı dönemi Çarlık Rusyası’na gidep pastacılık, fırıncılık öğrenenlerin sayısı da az değildir. Öyle ki; bugün Türkiye’nin pek çok bölgesinde Hemşinli fırıncı ve pastacıya rastlamak işten bile değildir.
Çamlıhemşin, Karadeniz’in en yüksek noktası Kaçkar Dağı eteklerinde olduğundan yaylacılık yaygın gelenek. Yüzyıllar boyu hayvancılığın bir gereği olarak yapılan yaylacılık, son dönemlerde aynı zamanda turistik bir içerik de kazandı. Hemşin ile Çamlıhemşin ilçelerinin yaylaları da birbirine karıştığından bir ortaklaşma da söz konusu. Doğu Karadeniz’in hemen tüm kültürlerinde küçük farklılıklarla yer alan Karalahana’nın Hemşinlilerde de özel bir yeri var. İçyağı ile pişirilen ve mısır unu ile koyulaştırılan Karalahana yemeğinin Hemşinlilerdeki adı Abur. Bu yemek öylesine yaygın ki; köyün dışına çıkmamış, başka kültürlürle tanışmamışları “Aburla mı büyüdün?” diye iğneliyor Hemşinliler.
Hemşin müziği Karadeniz müziğine benzer; ancak ulusal enstrümanları Tulum ve özgünlükleri ile ayrı bir ezgi taşır. Hemşince ilk albüm “Vova” adıyla yakın zamanda yayınlanmış, grubun çıkış sözü ise oldukça anlamlı: “Kimank ta hozaik”, yani “Duyuyor musunuz buradayız?” Hemşinli müzisyen Gökhan Birben’in de Hemşin müziğinin geniş kitlelere ulaşmasında rol aldığını eklemek gerekir. Doğu Hemşinli yönetmen Özcan Alper’in ödüllü filmi Sonbahar da yöreye ve Hemşin kültürüne dair önemli izler içerir.
Hemşinliler tarihlerinde ilk kez Hemşince bir dergi de çıkarıyorlar. GOR dergisi, yok olma riski altındaki Hemşinceyi gelecek kuşaklara aktarabilme açısından büyük önem taşıyor. Türkçe anlamı “İmece” olan dergide, Hemşin kültürünün geleneksel sözlü eserlerine de yer veriliyor. Derginin yanı sıra Hemşince ile ilgili kültürel, sanatsal faaliyetler de son yıllarda artış eğiliminde. Hemşinlilerin kadim tarihlerine ve köklü kültürlerine yeniden ilgi duymaya başlamasında son yıllarda Hıristiyan Hemşinliler ile kurulan bağların da etkisi var.
Ermenistan, Sohum, Soçi, Krasnodar, hatta Moskova’dan Hemşinliler gelip bağlar kuruyor; buralardan da oralara gidip kültürel alışveriş sağlanıyor. Hemşince müzik yapan Vova müzik grubunun 2008 yılında Erivan’da verdiği konser ilk temaslardan biriydi. Bu grup sonrasında Hıristiyan Hemşinlilerin çağrısıyla Moskova’da, Soçi’de ve pek çok kentte konserler verdi. Bu gibi temaslar giderek artıyor. Abhazya’dan Hemşin Halk Oyunları ekibi gelip gösteri yapıyor, yolu ayrılmış kadim kültür yeniden buluşuyor.
Osmanlı’nın son döneminde “Müslümanlaşmış Ermeniler” olarak raporlara giren; Rusya Federasyonu’nun yakın zamanda “ayrı bir halk” olarak tanımladığı Hemşinliler’in özlemi, bugün dilleriyle, kültürleriyle, kimlikleriyle barış içinde bir yaşam… Herkes gibi; bütün kadim halklar gibi…
Mustafa Kara
Şubat 12 2025
Name Gazetesi
Name Gazetesi haberleri sitemizde
Yaşanmış gerçek hayattan yapılan “Mucize” filmin hikayesi:
Yaşanmış gerçek hayattan yapılan “Mucize” filmin hikayesi:
Film, 1960’lı yıllarda geçmektedir. Mahir isimli bir öğretmen, doğu illerinden birine atanır ve burada görev yapmaya başlar. Filmde, engelli bir bireyin öğretmen ile ilişkisi işlenecektir. Bir öğretmen, bütün köyün hayatını değiştirecektir. Filmin içinde aşkın gücünü de görmemiz istenmiştir.
Mahir Öğretmen, ailesini İzmir’de bırakıp bir köye gider. Köyün delisi olarak kabul edilmiş Aziz isimli bir karakter vardır. Aziz, Mahir Öğretmen’den korkup çekinse de bir süre sonra aralarında harika bir iletişim oluşur. Öğretmen, kendi parasıyla köy okulunu yaptırır.
Onlara yazı yazmayı ve okumayı öğretir.
Aziz’in erkek kardeşleri de vardır. Hepsi evlenme arifesindeyken tuhaf bir olay yaşanır ve Aziz’e de bir talip çıkar. Erkek kardeşlerinin aksine Aziz’in eşi, güzeller güzeli bir kadındır. Bu durum, köy halkı tarafından hoş karşılanmaz ve Aziz ile karısı çareyi köyden kaçmakta bulur.
