YABANCILARA KÖLE Mİ OLDUK NE?
Nedense bir an kendimi öyle hissettim. Ve dedim ki, biz bu yabancılara köle mi olduk, ne?
Bazen akraba ziyaretleri için Avrupa yakasına geçeriz. Bugünlerde de öyle bir ziyaretimiz oldu. Bu
ziyaret sırasında “Abi, Yeşilköy Semt Pazarına gideceğiz, dilerseniz birlikte gidelim.” Dediler. Biz de
tabi ki olur, gidelim dedik ve pazara gittik. Pazarın otoparkına girebilmek için uzun bir araç
kuyruğunu beklemek zorundaydık. Daha pazara yaklaşmışken yol kenarına park etmiş araçların
arasında bir araçlık bir yer bulduk ve kuyruğu beklemeden aracımızı yolda park ettik.
Araç kuyruğunda onlarca hatta yüzlerce belki de binlerce araç vardı. Bu normal bir durum. Ancak,
araç kuyruğunu dikkatle inceleyince kuyrukta belki yüz araç diyebilirim Siyah Mercedes VİTO araç
olduğunu fark ettim. Bu belki de doğal bir gazeteci refleksi idi. Araçların içerisi pek görünür olmasa
da inen ve fark edilen insanları inceleyince tamamının Arap kökenli insanlar yani turist olduğunu
anladım.
Bu kadar turisti bir arada görebilmek normal şartlar altında aslında sevindirici bir durum. Fakat,
normal olmayan bir durumu kapalı Pazar alanına girince anladım. Neydi bu normal olmayan durum?
Şuydu; içeride alışveriş yapan müşterilerin yüzde doksanının yabancı turistlerden oluştuğunu, hemen
hepsinin yanında bir veya birkaç bavul olduğunu ve alışverişlerini özellikle giysi ve benzeri
tezgahlardan yaptıklarını gördüm. Gıda bölümünde çok kalabalık insan kitlesi olmasa da bu
tezgahların müşterilerinin ise yerli insanlardan oluştuğunu anladım. Yatta yemek yerlerinin de
özellikle yabancı müşterilerden oluştuğunu gördüm. Bu da yetmemiş gibi, onların alışveriş
bavullarını taşıyan insanların ise bizim yerli insanlarımız, hamallarımız olduğu da ayrı bir durumdu İşte tam da burada kendimi onların kölesi gibi hissettim.
Yani özetle şu gerçeği anladık ki İstanbul’un Meşhur Sosyete Pazarı diye anılan Yeşilköy Semt
Pazarından alışverişi İstanbul halkı değil, yabancı turistler yapıyor. Neden mi? Bizim bin liramızın
alacağı üç parça eşya yerine, onlar kırk dolara aynı üç parça eşyayı alıyorlar. Yani para onlarda, onlar
alıyor, biz bakıyoruz ve yaptığımız şey onlara hizmet ediyoruz. Kendini köle değil de ne hisseder
insan?
Oradan Bakırköy merkezine geçtik. Gezip dolaşırken bir alışveriş merkezinin önünde yerde yatan
genç bir vatandaş gördük. Hemen yanı başında ise bir kafe dolu insan yiyip içiyor ve kendilerince
eğleniyorlar. Gerçi o yiyip içen insanların çoğu da yine yabancı idi. Bakırköy’ün merkezinde böyle
bir manzarayı ilçe yöneticileri görmez mi, belediye yetkilileri ve çalışanları, kaymakamlık ve emniyet
yetkilileri hiç mi fark etmez? Bu sorularda ayrıca beynimizi kemirip durur. Aynı manzarayı geçtiğimiz
günlerde Kadıköy merkezde de görmüş ve canlı yaşamıştık.
İstanbul’un yetkilileri artık bu tarz iki farklı dünyada yaşamak istemiyoruz. Hele hele bir kesimin
krallar gibi diğer bir kesimin köle gibi sürünür halde yaşamasını hiç ama hiç yaşamak ve görmek
istemiyoruz. Artık el insaf diyoruz. Bu ağır ekonomik koşullar altında ezilen ve yok olmaya mahkûm
edilen insanlara destek olun. Kamu gücünü bu tür insanların rehabilitesine ve refahına kullanın.
Bir başka sorun da tezgâhlarda yer alan ödeme sistemiydi. Kocaman levhaya yazılmış “Kredi kartı
geçerlidir. Yüzde on KDV uygulanır. Bir başka yerde de İBAN’la ödeme yapılabilir, ibareleri vardı.
Kredi kartı için ayrıca yüzde on KDV uygulanması yasal mı? İBAN için de parası olan zaten yanına
alır, belli ki parası yok kredi kartıyla yani veresiye/borç olarak alışveriş yapmak istiyor vatandaş.
Ancak bunlara bile fırsat verilmiyor. Ayrıca peşin para ya da kart alışverişlerine satış fişi de
kesilmiyor, sadece ödeme bilgi fişi kesiliyor. Bu da vergi kaçırılıyor demek olmuyor mu? Bunun
denetimlerini de vergi denetim kurumlarının yapmasında yarar vardır.
YAŞAR GELER
Mehmet Ali Arslan Name Gazetesi Haberler Haber News
www.mehmetaliarslan.name.tr
