Bazen tek bir fotoğrafla çocukluğunun şehri kurulur
göğsünün tam orta yerinde
Sokaklar canlanır tüm doğallığıyla
Ekmek kokuları
Çocuk sesleriyle
Sabun kokulu çamaşırlar sarar
pamuksu yumuşaklıkla üşüyen bedenini
Mesafeler anlamsızlaşır
Sevgiler doldurur ruhunu
Bir küçücük hayalle
Düşersin sıcacık sokağın ortasına
Silinir ansızın tüm grilikler
Gözünde oynaşır renk renk bilyeler
Toza bulanık maç yorgunu çocuklar
Eskicilerin yanık sesleri nağmeleşir
Salçalı ekmeklerle kurulur ayaküstü sofralar
Bir bardaktan kana kana doyulur
Suya...oyuna...dostluğa...
Ve insanlığa...
Ah küçüğüm kalsan diyorum oracıkta
Kurulsan göğsümün orta yerine şehrinle
Sarılıp uyusam sonsuza dek
Kalsan içimde
Büyümese küçüklüğüm...
Gülsen Dede
