Deprem Şiiri - üşüyorum

Deprem enkazından Kızının elini bırakmayan adam 



ÜŞÜMÜYORUM!

Üzülme sen baba, üşümüyorum!
Firdevs-i âlâ da dinlenmekteyim...
Tek derdim var, seni düşünüyorum, 
"Baba,baba" diye dillenmekteyim...

Babacığım sıkma tatlı canını, 
Ben şehitler gibi verdim canımı, 
Melekler çevirmiş dört bir yanımı;
Cennet bahçesinde eğlenmekteyim...

Affet babacığım, Rabb'imi seçtim, 
Senden değil, yalan dünyadan geçtim, 
Susamıştım, Havz'u Kevser'den içtim;
"Rabb'im Allah" diye söylenmekteyim...

Yaş dökme üstüme, ateş, kor olur, 
Dayanamam babam, üzülme n'olur!
Vakt-i zaman gelir, hesap sorulur;
Rabb'imden affını dilenmekteyim...

Nice kışlar biter, yaz gelir geçer, 
Bu dünya hayatı tez gelir geçer, 
Misafir olanlar yurduna göçer;
Sen gelene kadar eylenmekteyim...

Bir âfât ki, kıyamet gibi vurdu,
Her canı bir başka yana savurdu, 
Hicranî, bu acı yaktı kavurdu;
Küllerin içinden çimlenmekteyim...

Nuriye Akyol   9/2/2023



Mehmet Ali Arslan Name Gazetesi Haberler Haber News www.mehmetaliarslan.name.tr

0 Yorumlar

Yorum Gönder

Post a Comment (0)

Daha yeni Daha eski